Langue

Persbericht nav Greenpeace rapporten

Op dinsdag 18 december 2012 stuurde Centexbel onderstaand perscommuniqué naar de Vlaamse pers (kranten, tijdschriften en televisiezenders).

Greenpeace aanklacht over giftig textiel verdient “opvolging”!

Centexbel-Zwijnaarde, 18 december 2012

De jongste maanden publiceerde Greenpeace de ene na de andere studie over giftige stoffen in textiel, waarin ze de milieuvervuilende en niet-duurzame productie van grote merknamen van outdoorkleding, mode en jeans openlijk en op grote schaal aanklaagden. De berichten werden door verschillende internationale persagentschappen verspreid, wat de “vervuilers” absoluut niet lekker zat. En terecht: in een globale economie is het ongehoord dat het leven van lokale (doorgaans minder royaal vergoede) arbeiders en omwonenden in gevaar wordt gebracht, om nog maar te zwijgen over de milieu-impact van de gebruikte giftige chemicaliën op korte en lange termijn. Tegelijkertijd kwam de textielsector in een slecht daglicht te staan naar aanleiding van de brand in een confectieatelier in Dhaka (Bangladesh) waarbij meer dan honderd arbeidsters het leven lieten.
Ondertussen heeft Zara naar aanleiding van de actie van Greenpeace reeds aangekondigd werk te zullen maken van een propere productie en tegen 2020 alle giftige stoffen te bannen. Andere grote merken zullen dit voorbeeld volgen, vrijwillig en nog voor ze op de korrel worden genomen en voor de gezondheid van derden in gevaar komt.
Dat acties van NGO’s met een internationale uitstraling als Greenpeace vruchten afwerpen, kan ons enkel tevreden stellen. Maar het opvolgingswerk is minstens even belangrijk, want na het wegebben van de spektakelwaarde zal de persaandacht net zo snel weer afnemen.
Hoewel al heel veel consumenten bewust “duurzame” producten aankopen en er met plezier een paar euro meer voor willen betalen, zelfs in tijden van economische recessie, schort er nog heel wat aan een heldere communicatie door de bedrijven en overheid over duurzame en veilige producten. Bovendien kennen we sinds enkele jaren het fenomeen van “green-washing” waardoor consumenten worden overspoeld met allerlei betrouwbare, maar helaas ook dubieuze (holle) eco-labels. Om een inzicht te geven in hoe men de “goede” van de “slechte” labels kan onderscheiden heeft Centexbel (in samenwerking met Fedustria en het Technisch Centrum voor de Houtnijverheid) in 2011 een eco-labelgids opgesteld, met duidelijke criteria waarop de consument moet letten en een beschrijving van elk label.
Centexbel begeleidt via verschillende acties de textiel- en confectie-industrie naar de invoering van een duurzame textielproductie met respect voor de drie P’s (People, Planet, Profit). Maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO), duurzaam ondernemen of maatschappelijk ondernemen zijn synoniemen voor een vorm van ondernemen gericht op economische prestaties (Profit), met respect voor de sociale kant (People), binnen de ecologische randvoorwaarden (Planet).
Eén van die acties is de ondersteuning die Centexbel biedt aan ondernemingen bij het opstellen van zogeheten RSL lijsten van verboden producten en de daarbij horende testen en screeningprocessen. Een andere actie wordt geconcretiseerd door het testen en certificeren van textielproducten, textielproductiewijzen en door het uitvoeren van sociale audits.

Textiel zonder schadelijke stoffen:

If you want to be on the safe side your buying principle should be: "Trust is good - certification is better."

Oeko-Tex® standaard 100 is één van de best bekende en meest verspreide eco-labels ter wereld voor textiel. De criteria die worden gehanteerd baseren zich op de strengste wettelijke reglementeringen en gaan ze ook vooraf. De test- en certificatieprocedure van de textielartikelen is uiterst strikt en kan enkel plaatsvinden in één van de vijftien erkende en onafhankelijke laboratoria. Met een internationale werking van 20 jaar is Oeko-Tex® uitgegroeid tot de norm voor veilig textiel.
Elk jaar actualiseert Oeko-Tex® de lijst met schadelijke stoffen en verscherpt het de toegelaten drempelwaarden. Op die manier worden textielproducenten en hun toeleveranciers ertoe gedwongen steeds veiligere en milieubewustere producten op de markt te brengen.
Bovendien zijn de criteria strenger volgens het gebruik: hoe dichter en langduriger het textiel in contact komt met het menselijk lichaam hoe strenger de vereisten. De vereisten voor babykleding zijn bijgevolg rigoureus, omdat de huid van de baby minder barrière biedt tegen het doordringen van schadelijke stoffen dan de volwassen huid en omdat baby’s nu eenmaal de gewoonte hebben alles in de mond te stoppen en erop te zuigen.
Oeko-Tex® standaard 100 gelabelde producten zijn duidelijk herkenbaar aan het etiket, waarop het certificatienummer voor de productfamilie en het certificatie-instituut zichtbaar vermeld staan. Bij de minste twijfel over de echtheid van het label en bijgevolg over de onschadelijkheid van het product kan de consument het vermelde instituut contacteren of de website van Oeko-Tex® raadplegen om uitsluitsel te verkrijgen.

Textielproductie zonder schadelijke gevolgen voor het milieu

Oeko-Tex® Standaard 100 wordt aangevuld door Oeko-Tex® Standaard 1000. In dit systeem worden de milieugerelateerde en enkele fundamentele sociale aspecten van de textiel- en kledingproductie getest, ge-audit en gecertificeerd. Om te kunnen worden gecertificeerd moet het productiebedrijf voldoen aan een reeks ecologische en sociale criteria en bovendien kunnen aantonen dat minstens 30% van de totale productie is gecertificeerd volgens Oeko-Tex® Standaard 100.
De vereisten omvatten onder andere:

  • uitsluiten van milieuschadelijke hulpmiddelen en kleurstoffen
  • overeenkomst met de richtwaarden voor de behandeling van afvalwater en uitstoot van vervuilde gassen
  • optimalisatie van energie-efficiënt verbruik
  • vermijden van lawaai en stof
  • vastgelegde maatregelen om de veiligheid op de werkvloer te garanderen
  • verbod op kinderarbeid
  • invoering van de basiselementen voor een milieumanagementsysteem

Textielproductie met respect voor de werknemer

Ook op het vlak van de rechten van de werknemers komt de geglobaliseerde textiel- en vooral de confectie-industrie nog te vaak in een kwalijk daglicht te staan, met kinderarbeid, uitbuiting, onderbetaalde vrouwen in duistere, slecht verluchte en verlichte ateliers en gevaarlijke werk- en leefomstandigheden…
Hoe kan je als consument er zeker van zijn dat de kleren die je koopt niet in zulke erbarmelijke, mensonwaardige omstandigheden zijn geproduceerd? Kan dit gecontroleerd worden en kan op de kleren zelf worden aangegeven dat het om eerlijke, “schone” kleren gaat?
Natuurlijk is dit mogelijk: er bestaan verschillende labels die dit aspect behartigen. Centexbel is erkend voor het toekennen van het made in green® label . Dit label werd door het Spaanse collega-onderzoeksinstituut Aitex ontwikkeld en wordt toegekend aan bedrijven die voldoen aan drie voorwaarden, waarvan we de twee eerste criteria hierboven al bespraken:

  • Textiel zonder schadelijke stoffen (getest volgens Oeko-Tex® standaard 100)
  • Ecologische textielproductie (getest volgens Oeko-Tex® standaard 1000, EMAS, ISO 14001 of gelijkwaardig)
  • Sociale verantwoordelijkheid: naleving van de universele rechten van de mens en werknemer. Dit engagement wordt neergeschreven in een gedragscode en gecontroleerd volgens SA8000, CCRS-Centexbel of een gelijkwaardig auditsysteem.

De labels die we hier in het kort hebben besproken, zijn allemaal gebaseerd op onafhankelijk onderzoek in erkende laboratoria die overal ter wereld dezelfde strenge normen hanteren. Bovendien zijn deze labels transparant: er kan worden nagegaan wie het onderzoek heeft verricht, wie het certificaat heeft uitgereikt en aan welke criteria de geteste artikelen voldoen. De producten en productie-eenheden worden periodiek opnieuw gecontroleerd, waarna het label wordt verlengd of ingetrokken.

De uitdaging bestaat erin de consument een duidelijk beeld te geven van welke eco-labels betrouwbaar zijn, zodat hij of zij het onderscheid kan maken tussen textielproducten die gemaakt zijn met respect voor de consument (veilige producten), voor het milieu (ecologische productie) en voor de werknemers die het product maken (universele mensenrechten) en producten die schadelijk zijn voor de mens en/of voor het milieu en/of in sociaal onaanvaardbare omstandigheden zijn geproduceerd.

Textielproducenten en kledingmerken kunnen zich positief onderscheiden door te voldoen aan deze eco-labels en dit onderscheid visueel aantonen in winkels, in brochures, op hun websites en sociale media.

De pers kan positieve aandacht besteden aan het bestaan van deze eco-labels en aan de inspanningen van bedrijven en op die manier de consumenten helpen in het maken van de juiste keuze. Het blijft vooralsnog een vrijwillige keuze, maar zoals reeds vermeld, is een steeds grotere groep consumenten bewust op zoek naar veilige, ecologische en sociaal verantwoorde textielproducten.

NGO’s zoals Greenpeace klagen terecht misbruiken en wantoestanden aan. Het is aan de bedrijven, aan de consument, aan onafhankelijke onderzoeksinstellingen, zoals Centexbel, en aan de pers om deze situatie nauw op te volgen en ervoor te zorgen dat duurzaamheid werkelijkheid wordt.

Contact:

Stijn Devaere