Chemische bepaling van extraheerbare metalen in leer volgens ISO 17072-1:2019

Deze norm beschrijft een methode voor het bepalen van het gehalte aan extraheerbare metalen in leer (zoals chroom, lood, arseen, cadmium, enz.). De test meet de metalen die kunnen vrijkomen uit het leer onder omstandigheden die het dagelijks gebruik simuleren, zoals contact met zweet of huid.

Het monster wordt behandeld met een extractie-oplossing (meestal zuur). De verkregen oplossing wordt geanalyseerd met behulp van atomische spectrometrie om de aanwezige metalen te kwantificeren.

Deze methode evalueert het gezondheidsrisico door migratie van metalen, niet het totale metaalgehalte.

1. Staalvoorbereiding

• Een representatief staal  van leer wordt gesneden, geconditioneerd en gewogen (meestal ongeveer 1 g).
• Het oppervlak mag licht worden geschuurd om de extractie te bevorderen.

2. Extractie

• Het monster wordt ondergedompeld in een extractievloeistof, zoals een citroenzuuroplossing of kunstmatig zweet.
• De extractie vindt plaats bij kamertemperatuur gedurende een vastgestelde tijd (meestal 24 uur) onder zachte beweging.

3. Filtratie en Analyse

• De extractievloeistof wordt gefilterd om vaste deeltjes te verwijderen.
• Analyse gebeurt via:
  • ICP-OES, ICP-MS of AAS, afhankelijk van het metaal en de gewenste detectiegrens.
• Kalibratiestandaarden en blanco’s worden gebruikt voor nauwkeurigheid.

4. Kwaliteitscontrole

• Blanco’s, referentiestalen en toevoegingstests worden gebruikt voor prestatiecontrole.

• Resultaten worden uitgedrukt in mg/kg leer (nat of droog gewicht).
• Alleen extraheerbare metalen worden gerapporteerd.
• Het testverslag vermeldt testomstandigheden, gebruikte oplossing en pH.