Principe

De testmethode "Bepaling van het brandgedrag van bouwproducten - Ontvlambaarheid bij directe blootstelling aan vlammen - Deel 2: Beproeving met een enkele vlambron (ISO 11925-2:2010)(+ AC:2011)" is een verplichte test en maakt deel uit van de classificatie volgens de Europese bouwproductenverordening op basis van het brandgedrag van vloerbekleding.

De testmethode meet de ontvlambaarheid van bouwproducten bij blootstelling aan een kleine vlam.

Methode

De test wordt uitgevoerd in een testkamer waarin een proefstuk verticaal wordt gemonteerd. Vervolgens wordt het proefstuk aan de rand en/of het oppervlak blootgesteld aan een gasvlam. Tijdens de test worden volgende gegevens geregistreerd: aansteektijd, vorming van brandende druppels en of de vlammen de bovenste markering bereiken van het proefstuk binnen de voorgeschreven tijd.

Proefstukken

De proefstukken worden gesneden uit een monster dat representatief is voor het te testen product.

Afmetingen

L 250 mm x B 90 mm.

Proefstukken met een dikte van 60 mm of minder worden op hun volledige dikte getest. Proefstukken waarvan de dikte meer dan 60 mm bedraagt worden verdund door de niet-blootgestelde oppervlakte weg te snijden.

Aantal

Voor elke blootstelling worden zes representatieve proefstukken getest. Drie proefstukken worden in de lengte gesneden en drie in de breedte.

Testresultaten

De positie van de vlam wordt geregistreerd en van elk proefstuk worden volgende gegevens genoteerd:

  • is er ontvlamming
  • reikt de vlampunt tot 150 mm boven het aansteekpunt en de tijd wanneer dit punt wordt bereikt
  • aanwezigheid van gloeiende druppels/deeltjes die het filterpapier doen ontvlammen
  • observaties van het fysische gedrag van het proefstuk